لار
لار تقریبا اولین پیک نیکی بود که تو رو بردیم
دامنه های کوه دماوند
و در کنار زندگی ساده عشایر توی چادر سیاه پشمی
به زیباییی نون و ماست پوست طبیعی
بدور از امواج و استرس و سرو صدا
فقط صدای هوهوی باد و شرشر اب و گاهی مع مع بزها و بع بع گوسفند ها
به ایجا میگفتن لار
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی
.gif){kind=small}
.gif){kind=small}
